ఖాళీగా ఉంటే ఎప్పుడూ అక్కా,నేను దెబ్బలాడుకుంటున్నాం అని అమ్మ తనకు తెలిసిన టైలర్ దగ్గర పనికి పెట్టింది.నేను చిన్నప్పుడు చాలా ఆక్టివ్ గా ఉండేవాణ్ణి. అన్నట్లు ఆ టైలర్ షాపు పేరు ఫ్యామస్ టైలర్. నేనేమో మొదట్లో తమిళ భాష రాక తెగ భయపడేవాణ్ణి. నాకు తెలిసి ఒక మోస్తారుగా తమిళ భాష నేర్చుకొనేందుకు ఒక 2 నెలల సమయం మాత్రమే పట్టింది.
ఆ టైలర్ ఒక ముదుసలి వ్యక్తి ఆయనకు ఒక 50 ఏండ్లు ఉంటాయి బహుశా అప్పటికి.ఆయన పేరు గోపాల్.ఆయన కుటుంబం చాలా పెద్దది.నిజంగా ఉమ్మడి కుటుంబం అంటే అలాగే ఉండాలనేంతగా ఉంటుంది. ఆయనకు ఒక పెద్ద సొంత ఇల్లు. నన్ను ఆ కుటుంబంలో ఒక వ్యక్తిగా కలుపుగోలుగా చూసుకొనేవారు. నేను అక్కడ చిన్న చిన్న పనులు చేసి పెట్టే వాణ్ణి, అంటే మిషను తుడవడం,చేతిపనులు చెయ్యడం, దారాలు గట్రా కొనితేవడం వంటి పనులు చేసేవాణ్ణి.
గోపాల్ ఆయన అరవ తెలుగు వాడు, నాతో చాలా మటుకు తెలుగులోనే మాట్లాడేవాడు.ఆయన నుండి ఎన్నో విషయాలు నేర్చుకున్నాను. ఆయన ఎంతో శ్రమజీవి.అంత వయసులోను తన పనులు తనే చేసుకొనేవాడు. నాతో ఎంతో ఆప్యాయంగా మాట్లాడేవాడు. అప్పట్లో రోజు పని చేస్తే అర్ధ రూపాయి ఇచ్చేవాడు. వారం వారం ఒక 20 రూపాయలు ఇచ్చేవాడు. ఆ అర్ధ రూపాయి నేను తీసుకొని అమ్మకు ఆ 20 రూపాయిలను ఇచ్చివేసేవాణ్ణి.
ఆదివారమైతే వాళ్ల ఇంట్లోనే ఉండేవాణ్ణి. ప్రతి వారం అప్పటికి దూరదదర్శన్ లో ప్రసారమయ్యే శక్తిమాన్ ధారావాహిక అంటే పడి చచ్చేవాన్ని, నేనే కాదూ నా లాంటి చిన్న పిల్లలందరు కూడాను. కేవలం దానికోసమే అప్పట్లో పార్లేజి బిస్కెట్లు కొని శక్తిమాన్ స్టిక్కర్లను పదిలంగా దాచుకొనేవాన్ని కూడాను.
No comments:
Post a Comment